Selvije Jao ka prekur ndjekësit e saj në rrjetet sociale me një postim thellësisht emocional, ku ka ndarë hapur dhimbjen, mallin dhe boshllëkun e madh që ndjen për Shpatin.
Fjalët e saj vijnë si një rrëfim i sinqertë i një zemre të thyer, duke treguar se si jeta ka marrë një drejtim të papritur, krejt ndryshe nga ai që ajo kishte imagjinuar dikur.
Në postimin e saj, Selvija përshkruan netët e gjata dhe të heshtura, ku zgjohet papritur në mes të errësirës, duke pëshpëritur emrin e tij, sikur ky veprim i thjeshtë të kishte fuqinë ta sillte më pranë.
Ajo pranon se është një shpresë e kotë, por e pamundur për t’u ndalur, sepse malli shpesh është më i fortë se arsyeja. Çdo mbyllje e syve e kthen pas në kohë, mes kujtimesh të gjalla dhe momentesh të ndara së bashku, të cilat i përshkruan si një “vallëzim me kujtimet”.
Megjithatë, zgjimi është gjithmonë i dhimbshëm, sepse e përball me realitetin e hidhur të një lamtumire që ajo nuk e deshi kurrë dhe që, sipas fjalëve të saj, nuk ishte gati ta pranonte.
Rresht pas rreshti, postimi shndërrohet në një rrëfim të një beteje të brendshme, ku dhimbja dhe mirënjohja përplasen vazhdimisht.
Nga njëra anë është malli që e ndjek si një hije, e rëndë dhe e pandashme, ndërsa nga ana tjetër është ndjenja e thellë e falënderimit për gjithçka që kanë përjetuar së bashku.
Selvija shprehet se, edhe po t’i jepej mundësia të kthehej pas në kohë, nuk do të ndryshonte asgjë. Ajo do ta zgjidhte sërish Shpatin, pa hezitim, në çdo version të jetës dhe në çdo moment, sepse dashuria që ka përjetuar me të i ka dhënë kuptim edhe dhimbjes që ndjen sot.
Në fjalët e saj, kujtimet zënë një vend të veçantë, duke u shndërruar në strehën e vetme ku ajo ndjehet e sigurt.
Ajo i quan ato “shtëpinë” e saj, vendin ku rikthehet sa herë që realiteti bëhet tepër i rëndë për t’u përballuar. Megjithëse përpiqet të pranojë mungesën dhe ndarjen, ajo rrëfen se diku thellë brenda vetes ende jeton një shpresë e heshtur.
Një shpresë për një jetë ku nuk do t’i duhet vetëm ta kujtojë dhe ta mbajë gjallë përmes memories, por ta jetojë sërish dashurinë krah tij, ashtu si dikur.
Postimi i Selvisë është pritur me reagime të shumta nga ndjekësit, të cilët kanë shprehur mbështetje, ngushëllim dhe solidaritet me dhimbjen e saj.
Me këtë rrëfim të ndjerë, ajo ka treguar se dashuria e vërtetë nuk shuhet me kohën dhe se, edhe kur mungesa bëhet pjesë e përditshmërisë, kujtimet dhe ndjenjat mbeten gjallë, duke lënë gjurmë të pashlyeshme në zemër./ORAinfo/
